h

Απο μικρός είμαι μέσα στην γειτονιά με τα λεπίδια να βαραν δυστυχεια από τα μάτια της μαμάς είδα πολλά χρόνια πέρασαν και ακόμα στα σκατα δεν μπορώ να φύγω από την γειτονιά ήμουν μικρός θυμάμαι στο σπίτι δεν είχαμε ρεύμα εβλαπα την μαμά επερνε δανεικα ήμουν απλά πιτσιρικάς και μου λειπαν τα πολλά ένας μεγάλος μου πρόσφερε μια δουλειά είχα αναγκη και στο λούκι χωθηκα βγήκα έξω στην γειτονιά με φορτονανε πολλα με πετσοκοβανε μετά μα μέχρι και αυτά ήτανε αρκετά θυμάμαι απλόχερα τα έδινα στην μαμά τσακονωμαστν μετά που τα έβρισκα λεγαν μα κάποιος έπρεπε να κάνει κουμάντα να φέρει μέσ' το σπίτι τα λεφτά Όταν μεγάλωσα και εγώ απ'το καζανι δεν μπουρυσα πλέον να απεγκλοβιστο θυμάμαι μεστο τραπ με τον κολλητό εκεί βακιιυμαρα το πρώτο μου κιλό σκαγανε τα μπουκς με ένα τηλέφωνο είχα αρχίσει να το ζω το μπουρδέλο είναι γλυκό από ναρκωτκο πολυ ποιο εθιστικό με βλέπανε πλέον αλλιώς μα μου άρεσε πολύ δεν μπορώ να το αρνηθώ κλέφτες και αστυνόμοι έπαιζα με στο μπλοκ μα πλέον αληθινό με κινηγουσε το 100 ήξερα κάπως πως θα γίνει το λάθος και έτσι πιάστηκα σαν μύγα στον ιστό κλεισμένος πίσω από το κάγκελο το σίδερο ζεστό οι πελατες το γουσταρανε βραστό έβγαινε το ρευστο όλο το βραδυ εκαιγε το τριφιλο το έργο το χα δει αλλιώς μιξαρα χυμειες κάτω στο υπόγειο εφτιαχνα κόκα με μπιτον ορκίστηκα στον Θεό δεν θα φύγω από την ζωή φτωχός είμαι στο μπαλκόνι και σπάω τον βράχο Χιονάτη εκανα την Πειραιώς