دنیا یک صفحست.

دنیا یه صفحت ما خطای روشیم. verse1 یکی با قلم نوری یکی با قلم خشم. هرکی رد شد از این راه ردپاش موند ولی محو شد. چون هر چیزی که ساختاری بی معنا میشه وقتی قلبت سدر بی روح میشه شد. verse2 هر روز جنگ با خودمه نه با دشمن بیرون. بزرگ ترین میدان نرد همیشه توی درون. من یاد گرفتم سقوط یعنی آغاز صعود. مثل بارونی که میوفته ولی میره سمت رود.