Omadsiz kunim

1. Maydonga tushdim, poshni bilan pas berdim, Murabbiy qichqirdi: “Qani endi sensiz ham yutamiz!” deb berdi. To‘pni ko‘rdim — ammo oyoq emas, qo‘l bilan to‘xtatdim, “Bu voleybol emas!” — hakam meni darhol chetga chiqardi. 2. Dribbling qilishni xohladim — Messidek bo‘laman deb, Ammo to‘p joyida, faqat men yiqildim shalpayib ketib. Penalti oldim, yuragim ura boshladi “gol!” deb, To‘pni tepdim — lekin darvozabon o‘rnida choynak turgan edi. 3. Do‘stim Ronaldo, men esa Ronal’dog‘ — farq bormi? U million yutadi, men esa qarsaklar bilan yuraman orqada sharmanda. Futbolkada nomim bor — orqada “Kam gol”, Raqiblar menga qarab kuladi: “Bu kim, afsonami yo hol?” 4. To‘p menga keldi — stadion jim, vaqt to‘xtaganday, Ammo tepdim orqaga, darvoza qayerda o‘zi? – Men chalg‘itganman aslida. Qarshilikda baba — hakam emas, tomoshabin, Uning do‘ppi tepasiga tegdi to‘p, o‘yin to‘xtadi, odam yig‘ildi. 5. “FIFA”da o‘ynasam — jahon chempioni, Amalda esa — jismoniy tayyorgarlikdan yiqilaman noni. Murabbiy dedi: “To‘pga emas, harakatga qara”, Men esa ko‘zda sariq kartochka — sovg‘a sifatida olaman har safar. 6. Final yaqin, penaltilar — meni chaqirishdi, Butsa kiyib chiqdim, ammo ikkita o‘ng oyoqda edi. To‘pni ko‘rdim, tepdim — u osmonga uchdi, YouTube’da trend bo‘ldim: “Futbol tarixidagi eng xunuk zarba” deb chiqdi!