pesaram

تو گفتی فرشتتم، یادته؟ تو شبا چشمات که برق می‌زد، رو جای خالی‌ها من صدات کردم پسرم، یادت همیشه هست می‌گفتم تو قهرمانمی، تو رویاهات این شکست تو بغلم آروم، دستات یه جهان بود حرفات، قلبمو بیدار کرد،این یه فرمون بود ولی چی شد؟ چرا رفتی تو روزای تاریکم؟ من نفسامو کم دارم، بی فکر تو می‌میرم پسرم کجا رفتی؟ فرشتت مونده تو حسرت قلبم با یادت می‌زنه اما اینجا جز سکوت نیس، یه حسرت شبای سرد و تنهایی، خیره به قاب عکس تو دستام سیگار می‌سوزه، یه درد عمیق و غم‌بخش برمی‌گردن به تو، همش دنبال اون راه چرا باید این‌جوری شه؟ چرا کردی چشاتو،چرا خودتو زدی به اون راه؟ تو گفتی فرشتتم، من گفتم کنارتم حالام چی مونده برات؟ فقط منم که دیوونتم یادت هست؟ می‌گفتی تو دنیام تنها شاهی پسرم چرا نیستی؟ چرا زخماتو جاج دادی؟ پسرم کجا رفتی؟ فرشتت مونده تو حسرت قلبم با یادت می‌زنه اما اینجا جز سکوت نیس، یه حسرت حالا من تنهام، با عکس توی دستام یه قرص تلخ مونده وو یه تیغ کنار اشکام می‌خوام بیام پیشت، تو آرومی، من خستم فرشته اینجا نمی‌مونه، دیگه نمی‌خواد حرفای مردم میخواد بره از اینجا کم کم. پسرم منتظرم بمون فرشته خسته‌ست از همه‌چی درداش کم نمی‌شن هیچ وقت می‌بینمت دیگه از هیچ چیزی نمی‌ترسم *(اینجا یه حالت دکلمه داره) خون از دستام چکید و، قلبم آروم گرفت فرشته رفت کنار پسرش، آرزوهای مرده شکفت دیگه این قصه بسته‌ست، نیست کسی رو زمین من و پسرم پرواز کردیم تو دل آرامش همین...