Ciągle obok

Przebieg nieplanowany, przybrały sprawy Wciąż nie dla siebie, jesteśmy w oddali Zawsze jest coś co stanie między nami By pokonać to, chyba sił nam nie starczy Nigdy nie dowiemy się, jakby być mogło Nie spełni się sen, na zawsze osobno Przeszłością naznaczeni, jesteśmy ostrożni Lepiej czuć się bezpiecznie niż obrać nowe tory Zamknięci w światach, wtłoczeni w bieg wydarzeń I tylko czasem, zdajemy sobie sprawę Że coś, ucieka bezpowrotnie Nie spełnia się to czego każdy z nas pragnie Pojawia się ktoś inny z zwiększą determinacją Dam pobyć mu przy mnie, odkryję swoje karty Choć wiem, że co robię, nie do końca uczciwe Brnę w to bo mogę, jestem niecierpliwy To ciągłe czekanie, zabija mnie powoli Nie mam sił na walkę, nie jestem wszechmocny Choć to co wartościowe, przychodzi z czasem Ile razy mam się podnieść, przygniatany głazem Wolę więc wybrać, ścieżkę prostszą Umysł wyprać, z myśli o Tobie Świadomość mnie dręczy, uciekającego czasu Nie będę żył wiecznie, chcę być na swój sposób Porzucić patetyczne myślenie o szczęściu Dla bardziej przyziemnej sfery stworzyć przestrzeń Co z tego wyjdzie, sam tego nie wiem Nim skończę w Styksie, chciałbym się dowiedzieć Dość więc podchodów i ciągłych uników Znalazłem powód, niech mnie przenika Ruszam w nieznanie, niech świat mnie prowadzi Nie mówię amen, co ma niech się zdarzy