تاریکی دلم

اونی که میخاست بمونه ولی نموده رفتوعو جا گذاشته زخمشو الان کبوده خسته عو میگن چرا بد شدی چون زمونه منو بگا داد این خیابانا نداره آرامش دسه منم سیگار داد بی کار باز تو کفه خیابانو دله خودم فقد ایمان داشت دل من شده صوتو کور ولی تاریکی دلم چراغ داشت انقد زدم زیرش که آسمونو دیدم خراب شد زندگی بزرگ ولی همچي واسه من تموم شد حروم شد اونی که میخاست بمونه ولی نموندو من اوج گرفتم از تاریکی دله نوشتم قلم داشت از ته دل داد میزد همه مترسک گفت نرو منم رفتم ته سیاه چاله فقد ترس گم شدم تویه افکارم یه صدا میگفت که برندم