از نو

آره گرمای عشق کرد منو زنده کرد دور از سرمای زشت داد دوبار امید به جون روح خسته این بار جای من روحم رو به دنیا داد زد بسته میکنیم جادو گرد غبار میکنیم پارو میسازم از نو گوش میکنم به سهراب گفت چشمارو بشور رون باش مثل رود آبم گل وسط راه رسیدن آره ول نکن