DOBERMANN (18:21)

یه جایی بین اول و آخر اونجا که حتی شک داره داور درگیره بین دروغ و باور نه میشه گفت باخدا نه میشه گفت با کافر، مثل یه درخت که برگاش سبزه ولی خیلی وخته زخمیه ساقش یه نفس چاق از یه گلوی لاغر یه جایی بین زمزمه و دادم چیزیو فراموش نکردم فقط هرچی فکر میکنم نمیاد یادم من اون صدای هوهوی بادم