gibi gibi

Bu sokağın penceresi yok, tenceresi boş... Öyle çatık kalmış kaşım Hiç bir şeyim yok, hiç bir yerim yok Düşmüş yüzüm, gözlerimin altlarına bakip; Sonra gülümsemek zor Hüzünlenmek yok, bi' sicak çay koy... Ellerimi avuştursam; Bu soğuklar sanki bizi bir şeylere kavuşturacak, koş! Avuntular yoz Savruldukça boşlukta, zaman durdu; Parkım, sokağım, memleketim bir de param yoktu Bir sokak çocuğuna isyan oldu şarap