θήκες

χαμογελαω και φοναζω πος η πολι μας ανηκι οι δρομοι ειναι δικη μας και το οπλο μες στη θικη η θεα ειναι δικη μας ανηκι στον πλανιτη η χωρα ειναι δικη σας μα στον κοσμο της ανηκη.....ο παραδισος ειναι του ανθροπου η μιλια και η κολαση ειναι του ανθροπου η μοναξια δε γεννηθικα σε μερη που πινανε καθε λαθος μου τα ματια μου κητανε καθε οαση τα ματια μου μιλανε η οαση μου να χαθο καπου στο χατρη και να ψαξο το θεο αφου ολλοι λενε πος υπαρχη να πολεμησο ολλου του κοσμου τους τυρρανους να κηταω την νηκι απ το αεροπλανο σαλλο κοσμο για να παω σε δικεους ανθροπους για να παω με αλεξιπτοτο να παω να πιδηξο και μια μεγαλη αγκαλια στη μαμα μου να χαρισο....χωρις ρεφρεντ απλα για να τραγουδισο γιατη δε μαρεσει η μοναξια και τον κοσμο πριν αφησο πισο μου να αφισο πεντε λεξεις ειμαι ενας δισκολος ανθροπος με ατιθασες ορεξης και κιταξε για μενα ιστο πριν να πλεξης πος ειναι δησκολο πολι να με αντεξης..... υποψιφιοι και αποψε για τη νηκι ..μην με κιτας εμενα λες και ο κοσμος σου ανηκι γιατι τα μιστηκα ειναι ενοχα και αποψε το υφακη και την υρονια κοψε τη μεγαλι σου απατη απ τα ματια προτα διοξε και ση μικρη πονιρη κανε κουμαντο ειναι η σκεψη μου οικρη και το ταμιο αδιο και αν θελεις να καλητερεψη ο κοσμος σου κανε κουμαντο και ισος το λημανη να ειναι αποκουμπη ας της μαλακιες και αφεσου στο τραγουδι