Rozy Rozghari

روز روزگاری خیلی کشیدم بیداری تا نشم من سیگاری ها چیه توعم بیماری تب داری ههههه رسیدن به حرف من سخته خیالم از همه تخته جمع حواسم رو خودم چون تنهایی کشیدم سختیا رو بزن کنار برو خودت باید پیدا کنی راهو کسی نی بزاره سرت تاجو ببین درخت کاجو بازم پاییزه و اون پاشد بازم با اون سرما میکنه رشد باید ی زمانایی کاج باشی تا با تاج به پاشی دورو برت همه لاشی توچی الان رو پاشی نباس جلو کسی تاشی ارع زندگی همینه خوب یاد بگیر ورق و جوهرو از باد بگیر از نیما یاد بگیر که بدخواهشو داد بکیر سختیا ی وقتیا تنگنا میشن ولی یروز گرها باز میشن همه کارات دوباره آغاز میشن ارع ما ی وقتایی خوب نبودیم ی وقتایی پای دود نبودیم