Hazak

نترس نمیخوام قهوه ایت کنم ولی تو سعی کن نخوابی، من طوسی ام برات سخته این تو نمون من بزرگم مثل سحابی،رو کون سفید و کس صورتی میافته نگام،درد این تو رو از پا در میاره به فکر خطور کرده تو رو بگام اگه خایمو نمالی، اونوقت میشینی به خاک سیاه جیگر تو از کونت درمیارم بهم میگن وهابی، خاکستر رو میریزم تو آبی دریا،تو خفته رو ریل قطاری ، من یه آدم سر سبزم با زبون قرمز،و تو یه هزاکی موش کوچولو یادت باشه فقط تو تله موش هست پنیر مفتی اگه دوس داری هیروشیما باشی برو واسه کیرم بکن‌ کمین کس میخ حسین تو سیر بکن تو کن و مکانی که ممکنه تنها تو تخیل تخمیت تبدیل به واقعیت شه میخوای چی بلغور کنی شد آخه اینم شعر از نظر خودت، بدو بیا کیرم نسخ توئه واسه رپ فرنودایی داری دادا که کیری تره از دادا علی دایی حالا به خودت اومدی و دیدی اوه باما بتل کردی، فناتو فرا بخون من ترامپم فنا تو رقم میزنم گذاشتن درت سخت نی برو تو بطن متنام،هستن دردسر ساز،بکن حساب روی قرض من باز،واژه هام‌ن رنگ مهتاب،پلنگی من ببر بنگال،پرت شده مغزت از کار،باش راس صفر سر قرار،پیشاپیش هشتگ نه به فرار،گرچه هربار میگامت باز باش تو بهر حرفام،بلکه کم کاری رو کم کنی،کیرمو بگیری موانع رو رد کنی گویا هست نیزه،گویا هست پس ببر فیض که ،روشن کننده اس اما اگه تو دستت نگیری میافته تو چشمت مثل لیزر میخوای سرپا بمونی پس نخواب سر پا میگامت،هستی بی تاب بیت هام مثل مهتاب میتابه،تو تهش باشی جرم ته ماهیتابه،دو تا لیوان از آبمو میریزم توت تا جا بیافته عقلت و درتو میذارم مثل قابلمه، آره واست حمل ساک راحته، نمیزنم دست به باسنت ،کست کاسمه دیگه،کفگیر جور کن اگه دادی دیس بهم