رفقا

جاشون تو قفسه سینمه ، رفاقت دینمه // میطلبه شهادت ، رفیق مثل میهنه ‌آه، چی کمه وقتی پره تو لیوانا مرام؟ // بزن سلـــامتی‌ هر چی‌ آدم لوطیه هر کی‌ بزرگه ولی پیش رفقا کوچیکه // چیزی تو جیبش نداره ، خودش و قوطیشه پوتینش آویزون از سیم برق // عبرت نمیشه هنوز سینه گرمیم سپره این جون قابل واسه "رفیـــــــق" و ناموس // خاموش نمیشه فانوس معرفت تو قلبم هستم به یاد خوبهایی که از پیشمون رفتن // احسنت به لبخند رفیقی که جا دستبند رو دستشه جا دستبند توئون رفاقت رو داد و کشید حبسش // سقفی نیست بالا سرش ولی سنده حرفش انتقام خون حقه اما به احترام صلح نمیگیریم // میکنیم کاری که خودش بشینه انتظار مرگش ساقی ، یه پیکـــــ بریز سلامتی خودت و باقی // سام همه مجرمای شاکی باکی نیست از جهنم ، اگه باشیم با رفقا شادیم // اینا لفظ نیست ، من شاهنامه نمیکنم تفسیر تقدیر از اونا که تنهام نذاشتن وقت ذلت // روزی تقسیم میکنم شادیهام رو باشون با لذت ضمنا" با کمی دقت میفهمی // رفیقام پشتمن و جا خنجر نمیبینی رو کمرم