öncesi ve ötesi

Dolaşırken inanmazlar kıyameti gördüğümü Açmama yardım etmezler kördüğümü Farkında olmamıştım bu zamana kadar körlüğümün Ama çıkarmamın vakti geldi gözlüğümün Gün geçtikçe hava, biraz daha karanlık Kalmadı hiçbişeyim,benim yarınlık Dosta gel desen de inanma bence artık Biz o şeyleri inan, çoktandır kapattık Her şey güzeldi,iyiydi önceden Selam verir geçerdik,hemen mahalleden Şimdi yüzüne bile bakamıyorum insanlığın Sokakta var mı,yaralanan ölen