قلب

دلم رو جدا کردم از بقیه دلا بردمش ی جای دیگه حالا سرکوچه داد میزنه انگار میوه فروشیه نمیدونم درد دلمه یا درد شمشیر کلمه چرت گفتن اونا که گفتن سلاح قلمه سلاح لباس عشقه که افتاده رو تن همه عشق منتهی به اضافه شدن عکس دونفر به شجره و تهش رنج بردن از اشتباه، اینه ثمره چند تا آدم به قیافه عاقل ولی با مخ زنگ زده خوشتیپ بودن رو هرکسی بلده ولی عاقل بودن چی کسی بلده؟ آدمیت را این است منظره که نبود آراسته بودن منظره عاقلیت عقلیت چنان بود اشتباه بشریت که نباید داد ظاهر را اهمیت چنان بود نیز در هنگام عصبیت عشق هیچ پایدار نیس هرکسی تو این دنیا راز دار نیس این نشان دهنده درستی افکار نیس بخدا این قلبه ی نوع ابزار نیس بازیچه دست بعضیا نیست بخدا اینجوری نیست