ยังไงก็ใด้

ยังไงก็ใด้กูยังใงก็ใด้จะหมัดจะมวยจัควยอะไรกูยังไงก็ใด้ (2รอบ) กูคิดว่าเจ่งจริงที่แท้ก็อุปะโหลก กันชายังไม่คู่ควรอย่ามึงต้องดูดกะโปก ทำเป็นตลกทั้งๆที่มึงนั้นแตกต่าง กูถกกางเกงลงตำและจับขาเมียมึงแยกห่าง ยกขาพาดบาและเอาควยแซกหว่าง จนเมียมึงร้องโอยๆและถามกูว่าแตกหยาง เวลาจะทำอะไรให้พวกมึงนะคิดมั้ง ถ้าหากกูมีมีดจะเสียบมึงให้มิดด้าม คำมึงยังไม่ถึงขอร้องอย่าปีนเกียว เดี๋ยวมึงใด้โดนกูเตะตายพายในตีนเดียว ยังไงก็ใด้กูยังใงก็ใด้จะหมัดจะมวยจัควยอะไรกูยังไงก็ใด้ (2รอบ) กูเลิกเล่นเกมจับปากกามาเขียนราม แรพยังไม่ค้อยเก่งมันอาจะเหมือนเลียงความ เพียงแค่ตัวกูอยากจะทำตามหัวใจ พ้นคำไปตามบีทในตอนที่มือจับไม ในความคิดของกูมันอาจประหลาด ทำให้พวกมึงนั้นเป็นโลกประสาท กูเขียนคำด่ามาเต็มหน้ากระดาษ จับเหียมัดรวมกันแล้วก็เทเป็นกระจาด อย่าทำอวดฉราดท้าหากมึงนั้นยังโง้ กูมันพู้คุมแต่มึงอะนักโทด ต้องขออะภัยท้าหากคุนนั้นโกรดจัด ผมไม่ใช้นักฆ้าแต่ผมมาเพื่อโปรดสัด จบรามนี้คงเฮมีโฮ กูกดปุ่มเภลและก็ฟิปและก็โฟรว์ กูเปิดทีวีนั้งดูจันดารา ปลดปล่อยตัวเองพ้นจากบั่วงพัธณา ไม่ใด้ทำอะไรพวกกูนั้นก็ฮา เพราะห้องกูนั้นมีบ้องกันชา แรพของกูอาจจะไร้อุดมการณ์ ถ้าหากเป็นรถกูเหยีบมึงให้จมทาง ทำมึงซมซานกลับบ้านไปนอน ที่อื่นใช้ดาบฟาดฟันแต่พวกกูใช้กลอน ตอนกระดกขวดมึงมองไม่เห็นคำเตือน มึงให้เมียขัดจรวดทั้งที่มันเป็นประจำเดือน ขนาดกูยังเอือมในการกระทำที่ต่ำทราม กระดาษสมุดไปเอามาจดในตอนที่กูคำราม มึงควรทำตามในแบบอย่างที่ดี และมึงควรจะพอใจในทุกสิงที่ แค่นี้ก็พอแลวและควรจะคิดสักที กูเลยบอกว่าฟักยูก่อนที่มึจะฟักมี ไอ้พวกไม่รักดีทำกูเอือมระอา มึงบอกไม่ใด้ทำแต่กูเห็นกะตา ประกายไฟในตัวกูมันยังคงลุกโชน สายตาคนทำผิดมันเลยลุกลี้ลุกลน เดียวกูเตะครุกโคนเรยไอพวกหัวควย มึงบอกว่ามาอะโลดแต่โทรเรียกเพื่อนมาช้วย มึงควรจะเรียกอีกคนหนึ่งคือเรียกพ่องมาด้วย ยังไงก็ใด้กูยังใงก็ใด้จะหมัดจะมวยจัควยอะไรกูยังไงก็ใด้ (2รอบ)