άπόψέ κυνικος

μια γαμημένη ηαχη και να θεριο αιμοδιψή μέσα μου έχω την οργή η τύχη πια δεν με οδηγη εχει στο νου μου καρφωθεί μια γαμιμενη ιαχή μια κραυγή πολεμική από τα βαθύ της ψυχής σαν έκρηξη εξ επαφης θέλεις δεν θέλεις θα τα πω γίά νά γλίτώσώ άπ τόν πνιγμό έίμάί μόνάχός στέκό βράχος στις πάράνόίάς τί βάθος έπίζώ περίπου το 99 που πήγαινα σχολειο χρέώθήκά πλήγώθήκά γένήθίκά θήρίό άπόψέ βγήκά κίνήκός έύθής στάράτός λύρίκός σάν ήρώάς κάνόνίκός πόύ τόν κύρίέύσέ ό θυμός σέ μία σαθρή σάπίόζώή πόίός βλέπέί άστρό νά όδήγή κάί στό σκότάδέί Μόύ τό φώς φάντάζή μακρινός αχός