Czarna Strefa

1. Gotowa do skoku Na lini frontu Nie zwalniam lotu Weź to poczuj Mars w ciele Wenus Błyskawiczna gra Tutaj stawka ponad czar Ciągła gonitwa Muszę być szybka Hieny spijają Prawdę z mych ust Chwycę za spust Czy nóż Dziewuszka znów atakuje A Ty obracaj dalej kolejną rurę Mam zlote tarasy I jedno marzenie Poczuć wreszcie prawdziwą chemię Chcę żeby to było szczere, pancerne Dosyć mam fałszu I więźni wizerunku Ref. Czarna strefa — wchodzę, choć nie wolno, Serce bije mocno, kiedy robi się gorąco. Nie zatrzyma mnie już żadna obca twarz, Mam swój ogień, mam swój czas. Czarna strefa — między prawdą a pozorem, Idę własną drogą, nawet jeśli będzie pod prąd. Nie chcę masek, nie chcę pustych słów, Albo prawdziwy jesteś — albo nie ma nas tu już. 2. Wchodzę bez pukania, nocą płonie miasto, Każdy chce coś zabrać, lecz ja nie oddam światła. Mam oczy szeroko, widzę więcej niż pozory, Tu uśmiechy są tanie, a intencje mają kolce. Nie gram pod publikę, nie zakładam cudzych masek, Moja cisza mówi więcej niż niejeden wielki hałas. Z popiołu wstaję, kiedy świat chce mnie pogrzebać, Nie potrzebuję tłumu, żeby wiedzieć, kim dziś jestem. Czarna strefa — tutaj prawda nie ma ceny, Albo stoisz za sobą, albo toniesz w cudzej scenie. Mam w sercu żar, choć na twarzy chłód, Nie pytaj, ile przeszłam — zapytaj, ile jeszcze mogę. Nie chcę złotych klatek, choć błyszczą z każdej strony, Wolę jedną prawdziwą więź niż tysiąc pustych dłoni. Jeśli kochasz — bądź szczery, jeśli kłamiesz — znikaj, Bo wyszłam z czarnej strefy, żeby już nie być jej niewolnicą. Ref. Czarna strefa — wchodzę, choć nie wolno, Serce bije mocno, kiedy robi się gorąco. Nie zatrzyma mnie już żadna obca twarz, Mam swój ogień, mam swój czas. Czarna strefa — między prawdą a pozorem, Idę własną drogą, nawet jeśli będzie pod prąd. Nie chcę masek, nie chcę pustych słów, Albo prawdziwy jesteś — albo nie ma nas tu już.