phone

با متن گوش کنید شهر خوابیده، ولی چراغِ ذهنم روشنه هر کوچه یه سواله، هر جوابش گم‌شده رد کفشام مونده رو آسفالتِ خیس یکی میگه تقدیر، یکی میگه تقصیر دیوارا حافظه دارن، صدامونو یادشونه بعضیا فقط حرفن، وقتی عمل می‌رسه گمشده‌ن من دنبال اسم نبودم، دنبال رد پا بودم آخر هر بن‌بست یه پنجره پیدا بود رفیق، باد جهت عوض می‌کنه، نه ریشه رو اگه محکم وایستی، زمین می‌شناسه پیشه‌تو نه هر لبخندی رفیقه، نه هر سکوت احترامه بعضیا کنار آتیشن، فقط واسه گرم شدن امشبم می‌نویسم، شاید فردا دیر باشه شاید این چند خط، سهم من از تاریخ باشه نه قهرمان قصه‌م، نه دشمنِ همه فقط نمی‌ذارم حقیقت زیر گرد و خاک بمونه اگه راه تاریکه، دلیلش خاموشی نیست گاهی باید خودت، چراغِ خود شی...