aipxx
0:00
0:00
من از شلوغیِ ذهنم میگم، از دردِ خودم از شبایی که گذشت و جا گذاشت زخمِ خودم همه گفتن عوض شو، من ساختم فرمِ خودم وسطِ این همه نقش، شدم نسخهی خودم نه صدای قرضی دارم، نه تقلیدِ کسی منو این بیت میشناسن، نه تعریفِ کسی اگه تنهام، مهم نیست، نمیترسم از کسی من به خودم تکیه دادم، نه به تصویرِ کسی نفسهام تنده، ولی ضربِ دلم ثابته قافیههام قفله، فکرم همیشه رابته راه سخت بود، قبول، ولی آخرش لابده اون که وایساد تا تهش، حقشه که قابله با حرص میخونم، چون این درد واقعیه نه برای ترحم، این صدا باقیه روی همین بیت میمونم، تا آخر ثانیه من خودم بودم همیشه، این تنها قضیهس ---
You may also like
Leave a comment
من از شلوغیِ ذهنم میگم، از دردِ خودم از شبایی که گذشت و جا گذاشت زخمِ خودم همه گفتن عوض شو، من ساختم فرمِ خودم وسطِ این همه نقش، شدم نسخهی خودم نه صدای قرضی دارم، نه تقلیدِ کسی منو این بیت میشناسن، نه تعریفِ کسی اگه تنهام، مهم نیست، نمیترسم از کسی من به خودم تکیه دادم، نه به تصویرِ کسی نفسهام تنده، ولی ضربِ دلم ثابته قافیههام قفله، فکرم همیشه رابته راه سخت بود، قبول، ولی آخرش لابده اون که وایساد تا تهش، حقشه که قابله با حرص میخونم، چون این درد واقعیه نه برای ترحم، این صدا باقیه روی همین بیت میمونم، تا آخر ثانیه من خودم بودم همیشه، این تنها قضیهس --- #369
BOMB! 🧨
RELAX 🥵