OLA STO KEFALI MOY

Κοιτάζω πάλι το ταβάνι, ψάχνω το γιατί Σα να ’χω μέσα μου καταιγίδα, μα δεν βρέχει εκεί Μια πόλη γεμάτη φώτα, μα μέσα νιώθω σκοτάδι Μια ψυχή που δεν ησυχάζει, ακόμα κι όταν όλα πάνε καλά δηλαδή Τρέχω σ’ έναν δρόμο που δεν ξέρω πού τελειώνει Μάνα, συγγνώμη, αν κάποιες φορές η ψυχή μου παγώνει Μετράω λάθη, μισώ τον χρόνο που χάνω Μα τον χρόνο που ζω, πάλι δεν τον φτάνω Όλοι θέλουν να μου πουν ποιος να γίνω Μα αν ακούσω όλους, στο τέλος θα χαθώ Μου λένε "κράτα το χαμόγελο, μην το αφήνεις" Μα δεν ξέρουν πόσα σπάσαν μέσα μου εδώ --- (Hook) Όλα στο κεφάλι μου, δεν ησυχάζω Βάζω τη μουσική στο τέρμα, μα πάλι δεν αλλάζω Άμα δεν το νιώσεις, πώς να το εξηγήσω; Μα γράφω μέχρι να βγει ο ήλιος, μέχρι να ανασάνω Όλα στο κεφάλι μου, πόσα να σηκώσω; Πόσα ακόμα βράδια μόνος, πόσα να γλιτώσω; Μα δε θα λυγίσω, όσες φορές κι αν πέσω Κάθε πληγή μου είναι στίχος, κι αυτός θα με κρατήσει όρθιο --- (Verse 2) Φίλοι που χαθήκαν, όνειρα που δεν προλάβα Σχέδια στο χαρτί, καπνός και στάχτη τα έκανα Είπα θα φτάσω κορυφή, και θα το κάνω Όχι για δόξα, μα για να νιώσω ότι υπάρχω ακόμα Μου λέγανε "δεν θα τα καταφέρεις, δεν έχεις ταλέντο" Μα τώρα βλέπουνε το όνομα μου γραμμένο παντού Δεν έγινα για να γίνω ήρωας κανενός Μα αν κάποιος ακούσει εμένα και σωθεί, ίσως αυτό να ’ναι αρκετό Έκανα λάθη, το ξέρω, όμως έμαθα απ’ αυτά Η πόλη μου έμαθε πείνα, μου ’μαθε να ζω με λιγότερα Κι αν κάποτε χαθώ, να θυμάσαι ένα πράγμα: Το παιδί που δεν τα παράτησε, ακόμα κι όταν όλα ήταν μαύρα --- (Hook) Όλα στο κεφάλι μου, δεν ησυχάζω Βάζω τη μουσική στο τέρμα, μα πάλι δεν αλλάζω Άμα δεν το νιώσεις, πώς να το εξηγήσω; Μα γράφω μέχρι να βγει ο ήλιος, μέχρι να ανασάνω --- (Bridge) Κι αν με ρωτήσεις τι με κράτησε ζωντανό Θα σου πω το χαρτί, το beat, το μικρόφωνο Δεν ήταν τύχη, ήταν ανάγκη, ήταν τρόπος Να μείνω άνθρωπος όταν όλα γύρω αλλάζουν τρόπος --- (Verse 3) Κάποιοι φίλοι γίναν ξένοι, κάποιοι ξένοι έγιναν οικογένεια Μη ρωτάς πώς αντέχω, ρώτα πόσα έκρυψα Κάθε κομμάτι που γράφω είναι κομμάτι μου Κάθε λέξη που λέω είναι μια μάχη μου Ακόμα παλεύω, δεν είμαι στο τέλος Μα νιώθω ότι φτάνω πιο κοντά στο φως Δεν είναι το χρήμα, δεν είναι το fame Είναι το βλέμμα μου στον καθρέφτη όταν λέω "τα κατάφερες" --- (Outro) Κι όταν τελειώσει η νύχτα, κι αρχίσει το πρωί Θα ξέρω πως πάλεψα, ακόμα κι αν ήμουν μισός Όσα κι αν πήραν, όσα κι αν χάθηκαν Μου μένει η ψυχή, κι αυτή δεν την αγγίζει κανείς.