D2RN-KALBİM

Gecenin üçü, sokak lambası solmuş Geçmişin izleri silinmez kolayca, Bazı acılar var ki susar ama hep yaşar “Unut” dediler, nasıl unutulur ki Bir ömür boyu düşlediğin o tek kişiyi Aynalara bakamıyorum, gözlerim kaçıyor kendinden, Kim olduğumu unuttum, Her veda bir darbe, her tebessüm bir maske daha. Dost dediklerim bile sustu, kalmadı kimsem, Bir elimde defter, bir elimde kalem. Sana yazdığım her satır,satır Bu kalp seni değil, seninle kendini unuttu Sensiz geçen günler, sanki sürgün bana. Aynalarda yabancı, caddelerde kayıp,