geen stres moeder

Mama zei: “Je bent geen crimineel, je bent gewoon verdwaald,” Zag tranen in haar ogen toen ik thuiskwam, koud. Straat was m’n school, elke dag een test, Maar geen diploma voor pijn, alleen lessen van de rest. Elke fout was duur, elke keuze een litteken, Ik koos voor die weg waar ze liever niet over spreken. Bloed op m’n Air Max, stress in m’n hoofd, M’n broertje keek naar me op — maar ik was geen voorbeeld, bro. Langs de rand, maar ik viel niet diep, Had niks, maar geloof hield me ziek. Ik kijk naar de lucht en ik bid voor m’n pad, Want ik wil niet meer terug, ben te ver van de stad. Nee, ik wil omhoog, geen maskers meer op, Dit is voor wie vecht — tot de laatste stop