نور ماهو سوز بادو‌ بوی کاجو خونه ها

نور ماهو سوز بادو‌ بوی کاجو خونه ها چراغای خاموش تنها تو این کوچه ها نمیدونم تش کجاست مغز چت با فکر باز سربالایی راه راست سرما بام که ساخته باز عجیبه این غصه نه غریبن با حس من حس منکه حسه مرگ جزیره از جنس برگ منمو هدف پرسه هامو منمو علف هرزه بامو منمو جنم شر پامو منمو جسد سرد باروح میدی روزتو به شب ترجیح میبینی دورتو شطرجی لش بیخیال تش چی ریال میزنی پولاتو ازدم تیغ روی چمن زیر نور یه دنیای سوت کور توی علم خیال یه مکان یه راه دور ترس همه لحظهام مرگ غم چندتا کام سرفه های پشت هم سرد همه خنده هام اره سرده همه خندهام جنم داشتم جنگیدم هرچن یه کم بددیدم به خودمم بدبینم بعضی وقتا رد میدم اعتراضو سر میدم بهم گفتن من چیم من خودمم مشتیم سن کم روح پیر یه جوون گوشه گیر تو این دنیا خیر ندید که قسمت گلشو چید توی فاز گنگو فیت از خداهم دست کشید