LCI

Intro Gece indiğinde sessizlik çöker, Lucian sahnede, ritimle döner. Her adımım net, her sözüm olay, Gölgeden çıkarım, ışıklar donay. Verse 1 Lucian konuşur, herkes susar, Sokaklar bilir, kim ne kadar kasar. Zihnim keskin, sözlerim taş, Sert görünürüm ama aklım başka. Gömlek açık, zincir boynumda, Kafam yüksek, ama iş oyunda. Bu yol uzun, kimseye eyvallah yok, Lucian yürür, yanımda sadece blok. Nakarat Gölgeden çıktım, bak ışık bende, Düşmanlar izler, ben önümdeyim gene. Lucian dedin mi herkes durur, Ritim sert, flow net, akıl vurur. Verse 2 Üç beş kişi değil, tek başımayım, Arkamı kollamam, sokak tanır ayıbı. Şehir konuşur, ismim geçer gece, Yollar karanlık, ama ben hep seçerim neti. Para, stil, sokak zekâsı bende, Lucian adı yankılanır semtte. Yan bakma, gözlerim fazla net, Sözüm kurşun gibi, düşman direkt. Nakarat Gölgeden çıktım, bak ışık bende, Düşmanlar izler, ben önümdeyim gene. Lucian dedin mi herkes durur, Ritim sert, flow net, akıl vurur. Outro Son sözüm sade, ama izi derin, Lucian yazar, ritme girer serin. Gecenin içinden doğar yeni gün, Yolumu çizdim, gölgelerden büyürüm.