سیزدهِ صُدف

یکی بود یکی نبود زیر گمبد کبود راوی تا بده امون مرد خدای رنگین کمون نمیخواستم توی مقدمه تموم شه قصمون غده ی دروغین شد ترشح گرفت گرف جای هدف رو ، لذت توجه میخکوبه تو قلمروش با مداد نگیر فاز قلمرو کسی که هست طلب کار پایان میاد بی تلنگر خوبه یچیزی میدونی ولی کاش ندونی تو همونی که پول تو بورس گذاشت الان کجاست؟ زندونی بچش مجتبی کرده مخا تباه آینده ی مملکت تو قهوه خونه قلیونی