Let Em Know

W białych ścianach, echo krzyczy w głowie, Cisza boli mocniej niż najgorsze słowo. Zakaz wejścia — mój mężczyzna za drzwiami, Jakby miłość była czymś, co tu się zrani. Kraty w oknie, patrzę na świat przez sen, Jakby rzeczywistość dawno zmieniła ten teren. Kawtan na mnie — mówią "dla bezpieczeństwa", A ja tylko chciałam spokoju i szczęścia. [Refren] Drzwi z lodu — zamknięte na wieki, Każdy klucz gdzieś zniknął, jak moje lęki. Siedzę w oknie, jak ptak bez skrzydeł, Czekam na światło, choć zgasło już o świcie. [Zwrotka 2] Salowe spojrzenie jak ostrze bez litości, Nie znają mojej historii, tylko objawy złości. Zakaz odwiedzin — jak wyrok bez winy, Jakbyś był trucizną, a nie moją rodziną. Czas tu stoi, zegary nie tykają, W głowie burze, co nigdy nie ustają. Zamknięta w sobie i w tych czterech ścianach, Ale dusza dalej płonie jak pożar w snach. [Refren] Drzwi z lodu — zamknięte na wieki, Każdy klucz gdzieś zniknął, jak moje leki. Siedzę w oknie, jak ptak bez skrzydeł, Czekam na światło, choć zgasło już świece. [Outro] Nie zapomnij mnie — krzyczę w ciszy, Miłość nie zginie, nawet jeśli zniknie z bliży. Z psychiatryka krzyczę prosto do Ciebie — Wciąż jestem tą samą, choć niebo mam w gniewie.