YASTIĞIMDA SOLAN KOKUN AKS

[Giriş] Sokaklar sessiz, içimde bir boşluk Gökyüzü ağlıyor, ben susuyorum [Nakarat] Gece yağıyor üstüme, sokak sessiz, içim boş Yağmurla ağlıyo gökyüzü, içimde bi kış lodosu Annem gitti, bi çığlık kaldı, yankı duvarımda Babam uzak bi yabancı şimdi, sokaklar yuvamda [Verse 1] Annemin kokusu kaldı yastığımda solgun O gittiğinden beri ruhumda bi yoksun Küçük bi çocukken öğrendim kaybetmeyi Sokakta büyüdüm ben, yoktu kimse bekleyeni Geceler dostum oldu, yağmurla dertleştim Babam vardı ama yoktu, bi gölge gibi geçti Duvarda çatlaklar gibi, kalbim parça parça Her gün hayalini kazıdım soğuk duvarlara [Verse 2] Her adımda anılar, her köşe bi travma Bir çocuğun gözünden büyür karanlık drama İçimde kırıklar var, ne sevgi ne dua Çocukluk düşlerim şimdi bi mezar taşıyla Bazen düşünüyorum, “olur muydu başka bi yol?” Ama kader elimde değil, yazılmış çoktan son Şimdi yağmur yağıyo yine, annemle konuşuyorum “Beni affet” diyorum, “hala seni çok özlüyorum” [Bridge] Bir mendil gibi yırtıldım, gözyaşında ıslandım Sokak lambasında gölgemle sabaha uzandım Bir çocuk kalbiyle büyüdüm, hep eksik bir yanım Ne bayramı bildim ne gülüşü, sokak olmuş anam Babamın sesi unutulmuş bi ezgi şimdi Kafamda yankılanıyo, ama ruhum hep sessizdi Bir gün döner mi sandım? Bekledim o kapıda Ama tek gelen yağmurdu, içim yine kapkara [Verse 3] Ay ışığıyla konuştum, dedim “beni al burdan” “Çocukken kaldım içimde, büyümek mi bu lan?” Annemin ninnileri şimdi içimde ağıt Her uyandığım sabah, bi mezar gibi soğuk [Verse 4] Söyle, bu hayat böyle mi olmalıydı anne? Çocukken gülüş sandığım şeymiş meğer sahne Karnım değil kalbim aç kaldı her gece Ve ben sustukça içimde büyüdü bu felç hece Ayakkabılarım delik, yollar içimde yara Her adımda düşerken kalkmayı kim öğretti bana? Babamdan kalan tek şey, yüzüme düşen gölge O da gitmiş zaten, benle değil hiçbi’ yerde Dostlarım mezar taşları, konuşmamla dalga Rüyamda sarılıyorum sana ama sabah hep başka Bi kalbim vardı, şimdi taş gibi sustu Ve sokaklar hâlâ annem, beni her gece unuttu [Nakarat - Tekrar] Gece yağıyor üstüme, sokak sessiz, içim boş Yağmurla ağlıyo gökyüzü, içimde bi kış lodosu Annem gitti, bi çığlık kaldı, yankı duvarımda Babam uzak bi yabancı şimdi, sokaklar yuvamda [Outro - Son Söz] Bir çocuk ağlıyor hâlâ içimde, sesi kısık “Anne,” diyo, “beni al burdan, dünya bana ıssızlık” Bir fotoğraf kaldı, sararmış kenarında umut Ama bil ki, her yağmurda seni hatırlamak bi’ unutmamak