Verse 1:

Verse 1: Küçük yaşta omuzlarımda büyük yükler, Hayat hep üstüme üstüme yürürken… Sokaklar sert, düşmek kolaydı, Kimse tutmazdı elimden, ben de unuttum onları Aileyle kavga, evde duman ve öfke, Her söz yangın, her gece çöküşte. Bi’ umut aradım, gökyüzüne baktım, Ama yıldızlar bile sönüktü, karanlık bastı. Nakarat: Duman duman ettim hayallerimi, Sigara gibi tüttü gençliğimi. Kaybettim sevdiğimi, kaybettim kendimi, Bu yolda yürüdükçe eridi bedenim Verse 2: Bi’ sigara yak, unuturum belki, Ama anılar içimde derin bi’ iz gibi. Sevdiğim kadını kaybettim gururla, Şimdi gözyaşlarım düşer hep satırlara. Aile diyo’ dön ama yolum kayıp, Küçük yaşta öğrendim dertleri sayıp. Kimse bilmez içimde kopan fırtına, Ben de sustum, karıştım dumanlara… Nakarat: Duman duman ettim hayallerimi, Sigara gibi tüttü gençliğimi. Kaybettim sevdiğimi, kaybettim kendimi, Bu yolda yürüdükçe eridi gençliğim .duman duman , geçti gençliğim