Marsili

0:00

Arıyorken iyiliği karanlıkta kaybolmuşken düşe kalka ilerlemeye çalışırken harcanılmış vakit aklıma takılırken zora düşmüşken sorunlari kökünden çözmeli diye fısıldadı bir anda kulağıma iblis bende bu yüzden bataklığı kurutmaya odaklandım şimdilik kan emmeye devam etsin siktiğimin sinekleri aslında biraz eğlenmek için kağıdın başına geçmiştim ciddileştim yine nasıl olduysa nefret ediyorum Bu somurtkan tavırlarımdan Ancak elimde değil Engel olamıyorken böylece iblise derler ne derdin var dalıp gittin öylece bir derdim yok olsan sızlanmamayı tercih ederim Sakın kibrimden sanma çevremde düşmemi bekleyen hainlerden belki Yazık daha gençti diyip ağlama sakın şu an ölürsem bir yandan da gözlerimin önünden gitmiyor onların karanlık gelecekleri acıyorum hallerine sen siktir et düşün bu gece nasıl eğleneceğini kavrayamıyor gençler birlik ve milli mücadeleyi bir görebilsen sen de benim gibi o iblisleri hak vericen Bir yerlerde çocukların hakkı yenicek Biz öylece kafamız güzelken izliyecez Günü gelince talep edicem hakkım olanı Saldırıcam Düşman bilip gözünü ağırtan her varlığa Korkularımı kaptırmasaydım iyiydi şeytana Ağlamaya çalıştığım için gülüyor yansısam Acıları hissedemiyorum sanki ruhum da #Marsili sendromu var Öfkeleniyorum bir anda üzgünken Karşımda ağlanacak hallerine gülen o tasmalılara Kaplanıpta kağıdîn başında karanlığa Çıkıyorum insanlıktan Gülünç varlıklara haykırıyorum Yorum hakkı tanımadan Diyipte kes amk salağı soru soran olmadı sana kanıpta şeytana dedik yaşayacaz hep karanlıkta sanıpta onları bizim gibi iinsan . buyur ettik meydanlara iş yokmuş meğerse bu korkaklarda siktir bizi sen yaşa çıçeklerle ölene kadar anınca şeytanı güçlendi beynim kağıt başında bal kabağına dönmeyi bekle gece yarısında noyan süzülür undergroundda onları yakıp punchlarla küllerini de savuracam gök kuşağına gülerken oturup arkadaşlarla bir anda bir ses yükselir kulaklarımdan ne işin var senin bu siklerin yanında yine içecekler amaçsızca yarında insanlarla anlaşamam, böceklerle anlaşabildiğim kadar o kamera karşısında kefen giyen lâvukların toprağa da ihtiyacım var dahasını anlatmam insan yerine koyupta oyupta gözlerini ay ışığında ayinimizi yapacaz mâna arama yazdıklarıma azdığımda gereksinim duyarım kana Atsam atılırsınız Satsam değeriniz yok kancıklar Öfkem sürekli sızlanmalara Pek klişe geliyor yıldırımla inen o aşklar Silahla ya da parayla yenemessin Sevgi sözleriyle gel karşıma . Kendini aşıpta ulaşabilir misin sen de O ulu çınarın dibine Soğuğa alışığım bak Sikimde değil bu yüzden cins tavırlar Karşılık verip kırıyorum onları alttan almaya çalışmadan akıcak kanım varsa taşmalı damarlarımdan #Zirve deyim izliyorum famei elimde ki kalemde kancıkların kan izi sahibiminiz geri geldi yancılar klübelerine girsin karamsarlığı bırak gençler bir gün yine dirilir yeniden ulúfeler verilir yürür ordular can atarız çocuklarlarla muhteşem geleceklere eripte insan gibi yaşasın diye nesiller kendini düşünen kancıktır derdimiz hiç tanımadığımız bu varlıkların iyiliği çünkü böyle gördük o tepede ki asil gölgelerden biz tasa etmiyorum rütbeyi ancak ayrı turarlar elbet günü gelince bizimle yürüyen cesurlarla bizi iblis gören hainleri kendimizi aşıpta kırmalı nefis denen zincirleri özgürleşipte düzelecek beynimiz yaşayacağız o yerde tanrı katına çağrılınca sessizce bir gece eşsizce bir şekilde güçlüyken beynim bedenim yorgun çalıştığı için yeniden dirileceğim günü bekliyorum çağın ve gücün tek kağanına imanım kalbimi seyreltiyor anıpta adını güçlenerek boğazından yakalayıp esir ediyorum heybeti bu durum papatyaları oldukça endişelendiriyor ki korkuyla titriyorlar biz tepelerinde daşşak geçiyoruz

3 Comments