gökteki yıldızlar bile kıskandırdı o güne kadar biz bize kalmıştık o güne kadar kalbimi ateş düştü sen gittiğin zaman ya

gökteki yıldızlar bile kıskandırdı o güne kadar biz bize kalmıştık o güne kadar kalbimi ateş düştü sen gittiğin zaman yanıldım anlamıştım mutlu oldum zaman kollarımdan tutup kendini bana bırak bırak bırak hani hiç ayrılmayacaktık o yollarımız birer silindi hatıralar bile gitti ama sen hala gelmedin gelmedin gelmedin gelmedin gelmedin şimdi geri dönersin dersin beni affet ben seni affederim ama kalbim asla asla asla affetmez seni Gökyüzünde parlayan, yıldızlar kıskanır, Baktım o güne kadar, ruhumda bir ateş yanar. Sokaklarda büyüdüm, karanlıkta yürüdüm, Hayatın sert yüzü, her darbeyi ben yedim. Geceleri hayallerim, ayaklarımda zincir, Ama ben kırmadım, yine de dimdik durdum, kardeşim. Hedefim yüksekte, asfaltta izlerim derin, Her adımda bir hikaye, her köşede bir serin. (Verse 2) Karanlık düşünceler, kafamda yankılanır, Geçmişteki savaşlar, hala içimde çarpan bir lanet. Ama pes etmedim, mücadele hep içimde, Hayatın sert rüzgarı, benimle döner daima. Gözlerimdeki ateş, yıldızlardan daha parlak, Başarı için savaşır, ruhumda bir savaş var. Gökteki yıldızlar bile, kıskandırdı o güne kadar, Beni durduramaz hiç kimse, ben hep yükseklere çıkar.