Abu Bakr Fara-Armon

Армон бўлиб қолсам бағрингиз ғашлаб, Дилингиз оғритар сўзларим бошлаб. Кетар бўлсам агар дунёни ташлаб, Йиғламанг мен учун кўзингиз ёшлаб! Ким учун суянчиқ бўлган қалқонман, Кимларнинг орзуси бўлган армонман. Сизни бир юқламай қўйган ёмонман, Йиғламанг мен учун кўзингиз ёшлаб! Олов каби нигоҳларингиз Ёндирдилар дард, ғамларимни. Бир мисра ҳам тузолмай қолдим Қайтиб беринг аламларимни. Шеър аталмиш шу юпанч, ожиз Тўлдирарди дил камларимни. Бахтдан умид узолмай қолдим. Қайтиб беринг аламларимни. Хаёлимдан қушдай қувдингиз, Кўнгли доғли санамларимни. Қайғуга қўл чўзолмай қолдим,  Қайтиб беринг аламларимни. Илхомим ҳам йўқолди изсиз, Синдирдингиз қаламларимни. Кўз ёшларда сузолмай қолдим, Қайтиб беринг аламларимни. Яшнатди соф тоза меҳрингиз Қалбдаги бўш оламларимни. Бутун кўнглим бузолмай қолдим, Қайтиб беринг аламларимни. Hislarimni aylamang ermak, Siyratimda qaynasa tug‘yon.  Suratimga e’tibor bermang,  Ko‘nglim faqat jafoga ayon.  Bulut aro ukpardek suzsam,  Sayilgohim bo‘lsa ko‘k, osmon.  Kamalakka ko‘zmunchoq tuzsam,  Ko‘nglim faqat samoga ayon. Suhbat qursam qizg‘aldoq bilan,  Bo‘ylarimga bo‘ylasa rayhon.  Maysazorlar poyimda gilam,  Ko‘nglim faqat saboga ayon.  Xonqizini kaftimda tutsam, Va sirlarim aylasam bayon.  Qumrilarning sayrashin kutsam,  Ko‘nglim faqat navoga ayon.  Har kimsaga tabassum yo‘llab,  O‘zim pinxon, ko‘z yoshim ummon. Mehr berib, mehrsiz cho‘llab, Ko‘nglim faqat saxroga ayon. Olib qochsam g‘iybatdan o‘zni, Ozor bersa yurakka bo‘hton. Ming bor o‘ylab, bir aytsam so‘zni, Ko‘nglim faqat sadoga ayon. Tik boqmasam juftim ko‘ziga, Gaplarini atasam farmon. Ehtiyojim shirin so‘ziga, Ko‘nglim faqat vafoga ayon. Sajdalarim qolmagay beiz, Hayolimda chiroyli gumon. Meni... yaxshi tanimaysiz siz, Ko‘nglim faqat Allohga ayon.